เหมือนบทเพลงที่เคยได้ฟังจนชินมันได้ยินจนจำขึ้นใจ
คำไม่กี่คำที่เธอทิ้งไว้ในใจ มันก็คงคล้ายๆ กับเพลงที่ฟัง
เจ็บจนชินซ้ำไปอย่างนี้ จนหัวใจมันหมดแรง
ให้อภัยเธอจนไม่มีน้ำตาให้ไหล
อยากตะโกนขอโทษตัวเองที่โง่เกินไป
เจ็บเจียนตายจะยังฝืนแกล้งตัวเองทำไม
กลับมามองความจริงซะที ถ้าดีจริงร้องไห้ทำไม
ขอโทษตัวเองที่ใจร้าย ให้ต้องทนต้องอยู่กับรักที่ไม่จริง
เธอก็คงเป็นอีกคนที่ไม่จริงใจ ผ่านเข้ามาไม่ช้าแล้วเธอก็ไป
เจ็บจนชินซ้ำไปอย่างนี้ จนหัวใจมันหมดแรง
ให้อภัยเธอจนไม่มีน้ำตาให้ไหล
อยากตะโกนขอโทษตัวเองที่โง่เกินไป
เจ็บเจียนตายจะยังฝืนแกล้งตัวเองทำไม
กลับมามองความจริงซะที ถ้าดีจริงร้องไห้ทำไม
ขอโทษตัวเองที่ใจร้าย ให้ต้องทนต้องอยู่กับรักที่ไม่จริง
ขอโทษตัวเองที่ใจร้าย ที่ต้องทนต้องอยู่กับรักที่ ไม่มีอยู่จริง